Warsztaty lepienia gliny, wielkie pranie,

biesiada po lutowsku, ręczny wyrób masła i sera, darcie pierza, zapomniane

obrzędy i zwyczaje dawnej wsi, wszystko to było udziałem zebranej publiczności.

Udział dzieci i młodzieży sprawił, że nasiona tradycji i zwyczajów polskiej wsi

zostały posiane. Jest zatem szansa, że będą pielęgnowane i nie tylko nie zaginą

ale i będą kultywowane.

Szatkowanie i pokaz kiszenia kapusty w

beczce, potrawy i placki przygotowane według babcinych przepisów, wspólne

śpiewanie i przepiękna jeszcze letnia pogoda sprawiły, że uczestnicy tych

spotkań mieli ucztę dla ducha i ciała.

W Komierowie, gdzie po latach odbudowywany

jest pałac Komierowskich, historię ich rodu przedstawił Jan Kowalczyk. Udział

bardzo wielu dorosłych mieszkańców oraz dzieci w strojach z tamtej epoki,

wspólny spacer do pałacu, łabędzie na stawach, prześliczne stare drzewa w parku

pamiętające czasy powozów zajeżdżających pod pałac oddały klimat tamtych czasów

i stały się prawdziwą atrakcją sobotniego popołudnia w Komierowie, które

zakończyło się wspólnym pieczeniem kiełbasy.

W Lutowie odbyła się biesiada, której

bohaterem stał się ziemniak. Od wystawy maszyn od haczki do kopaczki, której

ostatnim ogniwem był kombajn, poprzez zbieranie ziemniaków w piaskownicy,

obieranie ziemniaków na czas, po konsumpcję różnorakich ziemniaczanych potraw

np. plyndzy. Występy artystyczne, wokalne młodzieży oraz zespołów Lutowianie, i

Leśnej Cytry wraz z wspólnym biesiadowaniem były zwieńczeniem święta ziemniaka.

Wspaniały aktorsko program przygotowała

świetlica w Iłowie, zebranym licznie mieszkańcom i wielu gościom zaprezentowano

program „Wsi spokojna wsi wesoła”, który w świetny sposób oddał klimat starej

wiejskiej chaty z jej wyglądem, tradycjami, strojami i obrzędami. W programie

nie zabrakło przyśpiewek i tańców, było też pranie w balii, kiszenie kapusty i

robienie masła. Występ co chwilę przerywany był salwami śmiechu.

W podobnym klimacie odbył się program w

Wałdowie. W Piasecznie czytano utwory Marii Konopnickiej, które kiedyś przy

świecach bądź lampie naftowej były atrakcją długich jesienno zimowych

wieczorów. W Wysokiej dzieci przedstawiły historię Orła Białego, w Teklanowie

ręczny wyrób masła i sera, w Trzcianach opowieść o ziołach i wypiek chleba. W

Wiśniewce dzieci uczyły się kaligrafii a w Niechorzu wędrowały przez las w

poszukiwaniu ginących zawodów. Te i wiele innych ciekawych wydarzeń odbyło się

w tych dniach w 19 ośrodkach kultury na terenie Gminy Sępólno.

Dzisiejsza wieś bardzo szybko zmienia swoje

oblicze, dlatego tak ważne jest podtrzymywanie tradycji, obrzędów i zwyczajów.

Wielkie podziękowania należą się wszystkim osobom, które przygotowały w swoich

wiejskich ośrodkach kultury programy obchodów Europejskich Dni Dziedzictwa.

Organizacyjnie wszystko się udało jak nie było krowy, to przywieziono kozę, jak

nie było kozy to zorganizowano krowę z plastyku. Był pożyczony koń i uwiązana

gęś z kurą nawet kaczka dokonała żywota aby tradycja darcia pierza nie

zaginęła. Spontaniczność, autentyczne zaangażowanie i świetna zabawa, liczne uczestnictwo

mieszkańców i dzieci sprawiły, że poza doznaniami ziarno TRADYCJI zostało

posiane w młodym pokoleniu, a salwy śmiechu i brawa były najlepszą nagrodą dla

organizatorów.

Materiały

CKiS w Sępólnie Krajeńskim